Ben oldum olası ağlak biri olmuşumdur:) Tutayım kendimi,şirkette ağlamayayım dedim ama olmadı ne yazık ki. Sağolsun arkadaşlarım da masama kartlar ve 1 gün önce- durduk yere çektirdikleri -fotoyu içine koydukları çerçeveyi hazırlayıp bırakmışlar. Tam toplantıya çıkacağım,görünce ağlamaya başladım tabi:) İnsanın alışkanlıklarından kopması zor, hele bir süre sonra aileniz kadar size yakın olan arkadaşlarından kopması daha zor..7 sene olmuş iyi kötü..İyiki varsınız.. Herşey için teşekkürler..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder