
zaman olur sıkılır,bunalırız; kendimizi kalabalıkta bile yalnız hissederiz..
zaman olur sanki güneş doğmaz; doğsa da sanki bizim için doğmaz..
bir anda kış gelir sanki; yağan yağmur yada esen rüzgar değildir bizi rahatsız eden..
kat kat giysek de üşürüz; sanki yarımızdır, eksiğizdir..
bir şekilde huzursuz eder bizi bu eksiklik,yarım kalmışlık duygusu..
ama her "sorun" bizim onu gördüğünüz kadar "sorun"dur aslında..
çözmek için atılacak küçük bir adım bile,
çoğu zaman bize çok büyük ve aşılamaz gibi gözüken sorunları
ortadan kaldırmaya yeter..
kötü günlerin sonunda güzel günlerin geleceği umuduyla..
"dost" olabildiğim kadar "dost", "kardeş" olabildiğim kadar "kardeş"im sonuçta..



1 yorum:
AYNI DİLİ KONUŞMASAK DA ÇOĞU ZAMAN YILLARCA AYNI EVİ, AYNI ODAYI PAYLAŞTIK. İNSANLAR BÜYÜR, ACILARLA OLGUNLAŞIR, HATA YAPAR. KARDEŞİZ BİZ, İKİZİZ, CANIMIZ KANIMIZ BİR, ASLA KOPAMAYIZ, BİRBİRİMİZE DESTEK OLMAK ZORUNDAYIZ.
ÖYLE YA DA BÖYLE DÜNYA ÜZERİNDEKİ HİÇBİR VARLIK SENİ "BENİM SENİ SEVDİĞİM KADAR" SEVEMEZ.
SEN BENİM KARDEŞİM, SEN BENİM YARIMSIN.
öylesine...
Yorum Gönder