Hacettepe'de öğle yemeği..

Öğlen Proje grubuyla Hacettepe Ünv içinde Tempo Cafe'ye gittik. Daha doğrusu yeri onlar bulmuş biz sora sora bulduk. Tenis kortlarının ordaymış kafe deniyor,allah allah diyorum hacettepe'de tenis kortu mu varmış??

Ben üniversiteden mezun olalı şaka maka 5 sene olmuş. Bizim zamanımızda-öyle denir ya:)- bir tek Feycan cafe vardı; Bizim edebiyat fakültesinin altındaydı bu cafe ve her daim doluydu. Ama ne zaman mayonezden dolayı bir zehirlenme oldu, öğrenciler hastaneleri doldurdu; Feycan kapandı ve yerine başka adlı kafe bile açılmadı 5 sene boyunca. Biz de mecburen Beycafe'de takılmak zorunda kalmıştık..Mezun olacağımız sene "Çarşı" açıldı da son senemizde arada sulu yemek yiyebilmiştik.

Onun için yeni açılan kafeleri, yemyeşil bahçeleri,köprüleri, çimlerin üzerinde yatan öğrencileri görünce gerçekten çok şaşırdım. Çok güzel olmuş,keşke bizim zamanımızdayken de böyle yerler açsalarmış diye hayıflanmadım değil.

Siparişinizi veriyorsunuz, gelip gidip siparişim hazır mı diye adamı rahatsız edip başında dikilmeyelim diye "wireless doorbell" veriyorlar elinize, zil çalınca gel diye:)

İlk başta güldük bayağı ama adamlar iyi düşünmüş:)

Tabi toplu sipariş verince,yemeklerden biri hazır olup diğeri olmayınca bekletmeleri gibi bir dezavantajınız var. Masadakilerin gidin bakın şeklindeki yoğun isteklere rağmen sevgili eşim "gidersek bu zilin anlamı kalmaz"diyip inatla yerinde oturdu,meğer yemeklerin büyük bir kısmı hazır vaziyette içerde soğumaktaymış bile:)

Ne yapıyoruz demek ki?? inat etmiyoruz, söz dinliyoruz :)) ve aç kalmıyoruz..